Sonnet - Een gedicht van veertien regels dat in principe gebonden is aan strenge regels van rijm en structuur.

Het klassieke, Italiaanse of Petrarca-sonnet is geschreven in vijfvoetige jambische versregels, en opgebouwd uit twee kwatrijnen met rijmschema abba/abba (samen het octaaf) en twee terzetten met rijmschema cdc/dcd (samen het sextet). Octaaf en sextet staan in een zekere verhouding tot elkaar: het octaaf bevat bijvoorbeeld een bepaalde gedachtegang, gevoelsstroom of verbeelding, het sextet reageert met een conclusie, toepassing, tegenstelling of verbeelding. Deze verandering heet de chute of de volta (val, wending).

Het Engelse of Shakespeare-sonnet bestaat uit veertien regels die gewoonlijk als één geheel worden afgedrukt, maar die door het gehanteerde rijmschema (ababcdcdefefgg) eigenlijk bestaan uit drie kwatrijnen en een distichon. Deze twee laatste verzen vertonen vaak typografisch een wat ander beeld en geven meestal een conclusie, een vaststelling of een bepaald standpunt. Hier ligt de wending dus na de twaalfde regel in plaats van na de achtste.